recensies


Eindhovens Dagblad, 15 december 2016


Minstens één echt, alles-er-op-en-er-aan kerstconcert hoort er voor mij bij. Om het door alle glitter en glamour om me heen steeds verder wegzakkende gevoel te behouden dat Kerstmis toch iets meer betekent dan 'kopen en kanen'.

Het Muziekgebouw voorzag in mijn behoefte met een intiem concert in een fraaiverlichte Catharinakerk, gebracht door musici die kiezen voor soberheid en puurheid. Hoewel redelijk oncomfortabel droeg de ruimte bij aan de beleving. Voor de kleine bezetting van Wishful Singing (vijf zangeressen) en Combattimento (tien musici) was de akoestiek prima, de kleurrijke, uitgekiende belichting van de hoge ruimte bracht een gevoel van verbondenheid. En aan de bekende kerst- en barokmuziek was geen noot verkeerd, heerlijk om me daar eens gewoon zonder meer aan over te kunnen geven. Want wat luistert lekkerder dan het onvolprezen kerstconcert van Corelli, een smakelijk hoboconcert van Marcello, Hodie Christus natus est van Clérembault en een net niet te spannend arrangement van Stille Nacht? De lichte, goed bij elkaar passende stemmen van de vijf zangeressen zweefden hoog en ijl door de kerk. Allermooiste was een middeleeuws kerstlied vrij aan het begin van het programma (herkomst helaas niet vermeld).


Ugenda, 20 november 2016


Zen-yoga voor de muzikale ziel

Asko|Schönberg, Slagwerk Den Haag en Wishful Singing betoveren deze zaterdagavond het Nijmeegse publiek in concertzaal De Vereeniging met het intrigerende en meeslepende Music for 18 Musicians van een van de godfathers van de Amerikaanse minimal music: Steve Reich.

De knop gaat meteen om. Een overdonderende rijkdom aan klankkleuren, harmonieën en verschuivende ritmische frasen brengt je als luisteraar direct in een andere wereld. Als je een uur later weer bij zinnen komt, vraag je je af of Music for 18 Musicians eigenlijk wel een einde mág hebben. De zaal is doodstil na de laatste, steeds zachtere pulsen van de viool. De applausmeter wijst nul aan. Het duurt even voor iedereen weer is teruggekeerd in het hier en nu…

Sci-HiFi: hallucinerende psycho-akoestiek

Music for 18 Musicians is misschien wel het meest fascinerende werk van de Amerikaanse componist Steve Reich en zeker een van zijn bekendste. Het is ontstaan in een periode waarin hij het strenge minimalisme losliet. De afzonderlijke partijen zijn steeds heel eenvoudig, saai zelfs, maar in het samenspel van de 18 musici ontstaat een voortdurend verschuivende, ritmisch en harmonisch zeer rijke klankwereld. De basis is de altijd aanwezige puls, die de muziek tot een lichamelijke ervaring maakt. Op de puls speelt een deel van de bezetting repetitieve, korte, ritmische frasen. Reich laat die vaak vergezeld gaan met weer een andere frase in een tegenritme, gespeeld door een kleiner deel van de bezetting. De muziek krijgt daardoor een springerig, lichtvoetig en beweeglijk karakter. Door de vele harmonische wisselingen verandert de muziek ook nog eens voortdurend van kleur. En alsof dat nog niet genoeg is, voegt Reich hier nog een hallucinerende laag aan toe van lang aangehouden, soms aanzwellende en weer uitstervende ‘sound scapes’. De vocalisten hebben daarin een belangrijk aandeel en doen mij denken aan de bedwelmende Sirenen. Het psycho-akoestisch effect is overweldigend.

Artistiek leider

Na afloop praat ik met Fedor Teunisse, artistiek leider van Asko|Schönberg en slagwerker. Ik vraag hem hoeveel vrijheden de partituur de musici laat, is er sprake van improvisatie tijdens de uitvoering? Fedor: ‘Van echte improvisatie, zoals in veel jazz, is geen sprake. Het stuk is heel gestructureerd. Het bestaat uit blokken en cellen, waarbinnen alle spelers een eigen functie hebben. De afspraken over ieders rol zijn heel duidelijk. Toch is geen enkele uitvoering hetzelfde. Het is elke avond een ander stuk, vooral omdat er vrijheid is in het moment waarop een nieuwe cel wordt ingezet.’

Wat vraagt de uitvoering van jullie als musici? Is het een moeilijk of zwaar stuk om te spelen? 

‘Technisch niet, iedere professionele musicus kan de losse partijen spelen. Het samen spelen vraagt wel een grote concentratie, zeker bij de kantelpunten in het stuk. ‘Go with the flow’ is er voor de musici zeker niet bij. Je moet voortdurend in het moment zijn. Het is in dat opzicht een oefening in nederigheid voor ensemblespel. De eerste keren kom je totaal leeg van het podium, daarna leer je het om de juiste concentratie te vinden. Voor de musici die voor de doorlopende patronen zorgen, vooral de vocalisten, is het trouwens ook fysiek erg zwaar.’

Wat vind je van de titel Yoga voor de ziel voor mijn stukje? 

‘Nou, dan eerder Zen voor de ziel. Het stuk vraagt opperste concentratie’. 

Henk ten Holt


Nederlands Dagblad, 11 oktober 2016


Organist Guus Goorhuis: 'Het gregoriaans zingt zelf al'

’Missa in mysterium’, heet de gregoriaanse mis die is uitgedacht door cabaretier Herman Finkers. De mis, zondag opgevoerd in een propvolle Plechelmusbasiliek in Oldenzaal, kan een vervolg krijgen.

Oldenzaal

‘Er wordt niet gepraat, niet gepreekt en niet gemoraliseerd’, kondigde Finkers aan in het blad van de basiliek. Maar: ‘het is een serieuze aangelegenheid’. De cabaretier componeerde eerder al een Latijnse mis voor zijn eigen huwelijksinzegening. Nu wil hij mensen laten meezingen met gregoriaanse muziek. Het gregoriaans is ontstaan in de vroege middeleeuwen, maar is in Nederlandse katholieke kerken aan het verdwijnen. Finkers betreurt dat. Daarom organiseerde hij in de Plechelmusbasiliek een gregoriaanse mis. Entree was alleen mogelijk op vertoon van een (gratis) kaart. Met 800 bezoekers zat de kerk vol. 

Het mysterie vieren

‘Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt’, zegt Guus Goorhuis, die tijdens de mis als organist optrad. ‘Ik voel heel goed aan wat Finkers bewogen heeft. Hij is een theaterman en de katholieke mis is een soort oer-opera. Je viert het mysterie.’

Hoewel deze zang tegenwoordig niet populair meer is, durft Goorhuis niet te voorspellen dat hij volledig zal verdwijnen. Veel katholieke kerken kiezen voor meer moderne muziekstijlen. ‘In Twente is het bijna verdwenen, maar wie weet pakt een volgende generatie het gregoriaans toch weer op.

Goorhuis zelf is een groot liefhebber van gregoriaanse zang. ‘Het raakt mij in heel mijn gevoel. De melodieën zijn door anonieme monniken gecreëerd. De liederen zijn tijdloze gebeden, de melodie past daar goed bij.’

De kerkgangers moesten meezingen, benadrukte Finkers. ‘Zing ingetogen en op halve sterkte’, adviseerde hij. ‘Het gregoriaans zingt zelf al’, voegt Goorhuis hieraan toe, ‘dus je hoeft alleen maar mee te zingen.’

Twee professionele koren waren ingehuurd om die zang gestalte te geven. ‘Voor mij was het echt een ontdekking, heel mooie muziek’, zegt Anne-Christine Wemekamp, een van de vijf leden van het a capella-koor Wishful Singing. Dit koor kwam, dankzij Finkers, voor het eerst met gregoriaanse zang in aanraking. ‘Wij hadden weleens middeleeuwse muziek gezongen van Hildegard von Bingen’, licht Wemekamp toe. ‘En omdat ik daarvan onder de indruk was en wist dat Herman Finkers met gregoriaans bezig was, heb ik hem een brief gestuurd.’

Wemekamp: ‘Tijdens het zingen van het Credo stonden de zangers in de kerk in de zijbeuken. Dat nodigt uit om mee te zingen. En tijdens het brengen van de Bijbel liep een lid van ons koor zingend mee. Alle 800 aanwezigen zongen mee.’
Goorhuis overzag vanaf zijn orgel de hele kerk. ‘Ik zag de prachtige choreografie. Alles stond in dienst van het Woord, maar dan in de vorm van zang.’

Vervolg

Het publiek was zeer gemengd en kwam uit het hele land. Volgens Goorhuis waren de meesten ouder dan veertig jaar. ‘Maar er was ook een gezongen bijdrage van leerlingen van het Karmel College.’ Wemekamp vond juist de diversiteit aan leeftijden opvallend. ‘Er waren heel veel scholieren en hun docent had veel tijd in de voorbereiding gestoken. De leerlingen konden vooraf met mp3-bestanden oefenen.’

De viering was eenmalig. Of er een vervolg komt, is nog onzeker. ‘We gaan eerst de opnames van de mis bekijken en die zullen waarschijnlijk ook uitgezonden worden’, zegt Goorhuis. ‘We waren nog niet bezig met het vervolg, maar vooral met dit experiment.’

Voor Wemekamp smaakte dit naar meer. ‘Wij willen dit absoluut ook in andere kerken doen. Professionele zang voegt toch iets toe. Het is dan wel eenmalig, maar alle mensen die ik na afloop heb gesproken waren heel enthousiast.’

Remco van Mulligen


Trotse Moeders, 12 oktober 2016


Musicale theatervoorstelling voor kinderen

Afgeladen vol was Cloud Nine, de hoogste verdieping van Vredenburg-Tivoli in Utrecht tijdens de première van de Hoge Noo(d)t. Het was dan ook maar goed dat de helft van het publiek bestond uit klein volk van 6 tot ca. 9 jaar, anders waren we door de vloer gezakt. Ademloos lieten we ons mee slepen door vijf damesstemmen op avontuur door het riool.

Hoe neem je kinderen mee aan de hand om de muzikale rijkdom van meestercomponisten als Alban Berg, Monteverdi en Ravel te ontdekken? Met de Oorkaan methode! Dit volgens de makers ‘een unieke werkwijze om vanuit en met muziek en musici, theatraal materiaal te maken dat aansluit bij de belevingswereld van het kind’. Met deze voorstelling De Hoge Noo(d)t is dat in alle opzichten gelukt.

Ten eerste is de Hero’s Journey van Joseph Campell perfect uitgevoerd: het begint in de normale wereld met een schoolreisje, dan gebeurt er iets heel raars… de allerkeurigste en smetvrezende schooljuf die je je maar kunt voorstellen verdwijnt via de wc in het riool. Ze beleeft allerlei avonturen, overwint daar haar angsten en komt weer terug in de gewone wereld met hernieuwde inzichten.

Ten tweede zit het vol humor. Kinderen vinden het nu eenmaal hilarisch als er iemand naar het toilet moet, laat staan wordt doorgespoeld. Althans, het kind in mijzelf vond dat kostelijk en aan de reacties te zien was ik niet de enige volwassene met dit infantiele trekje.

Ten derde zat de vaart er goed in met veel afwisseling, ruimte voor verbeelding en zinnenprikkelend theater. Het plezier dat de zangeressen van Wishful Singing hadden in het uitbeelden van het verhaal, straalde ervan af. Zin in een voorproefje? Doe maar mee en Zing het Modderlied.

Als je je kind ook wat andere smaakjes wilt laten ontdekken dan wat ze zelf zouden kiezen zoals friet, appelmoes en kipnuggets dan is Oorkaan een laagdrempelige en zeer kindvriendelijke manier. Niet alleen de muziek van grote meesters maar ook parels van minder bekende componisten vullen het repertoire. Omdat je daardoor ook zelf nieuwe muziek blijft ontdekken, zul je je als ouder geen minuut vervelen.

Soo Choi-Bosman


Theaterkrant, 6 oktober 2016

Zoete wraak voor strengheid en smetvrees

Wie is er niet een beetje bang voor mevrouw Helderder uit Pluk van de Petteflet, symbool van strengheid en smetvrees? Voor wie de kleutertijd alweer achter de rug is, maar toch nog een appeltje met haar te schillen heeft is er nu de zoete wraak van Hoge Noo(d)t. Deze muziektheatervoorstelling voor kinderen vanaf zes jaar oud draait om net zo’n personage, en nu is ze ook nog eens juf.

Voordat Juf Net tot Schoon ergens arriveert, snelt haar uitgestoken arm haar vooruit met een spuitbus waar een flinke wolk uitkomt. Haar drift om iedere geur, vlek of bacterie te verwijderen komt haar duur te staan. Als ze tijdens een schoolreisje pardoes door het toilet wordt gespoeld komen de hoge registers die sopraan Anne-Christine Wemekamp weet te bereiken met haar zang goed van pas. Met angst en beven beweegt zij zich in de ondergrondse wereld. Een paar keer wordt het inventieve decor al zingend omgebouwd, zo krijgen de toeschouwers ook de voor ons onzichtbare wereld te zien. Eenmaal in het riool is het zelfs voor juf Net tot Schoon onmogelijk om vlekkeloos te blijven en als zij haar handschoenen niet meer schoon krijgt, valt zij zelf uit de toon tussen de vlijtig wassende knaagdieren en lijnen vol kraakheldere en smetteloze drogende repen toiletpapier. Zo is Hoge Noo(d)t afwisselend geestig en spannend.

Oorkaan werkt voor deze voorstelling in de regie van Dagmar Slagmolen samen met de zangeressen van Wishful Singing: Anne-Christine Wemekamp (eerste sopraan), Maria Goetze (tweede sopraan), Marjolein Verburg (mezzosopraan), Anemiek van der Ven (eerste alt) en Marjolein Stots (tweede alt). Door muziekdramaturg Jan Pieter Koch is een flink aantal stijlen aan elkaar gesmeed, moderne en klassieke muziek, populaire tot minder bekende liederen uit allerlei landen. Voordat Ravel en Monteverdi arriveren is er Herman van Veen en Flamenco. Zo worden er verschillende emotionele registers bespeeld. En hoe verschillend ook, de liederen sluiten naadloos op elkaar aan. Er ontstaat een helder, goed te volgen verhaal en een mooie reis door de muziekgeschiedenis.

Marcelle Schots 


Kreis-Anzeiger Schotten, 25 september 2015 

"Wishful Singing"-Frauen brillieren mit Gesang und schauspielerischen Akzenten

"O viridissima virga" – schon mit dem ersten Gesang, einem Hildegard von Bingen-Hymnus, zogen die fünf „Wishful Singing“-Mitglieder [...] die Zuhörer in der Liebfrauenkirche in Bann. Schwingende, nuancenreiche Stimmen waren zu hören, die in hochpräzisem Zusammenklang dennoch das große Kirchenschiff füllten. Solistisch traten hier die einzelnen Stimmgruppen hervor, um wieder zusammen zu finden. [...] Dann Darius Milhauds „Devant sa main nue“, so präzise, mit solch souveräner Leichtigkeit dargeboten, dass den Zuhörern erst im Nachhinein die extremen gesangstechnischen Anforderungen dieses impressionistischen Klangbildes auffielen: unterschiedlicher Rhythmen- und Tonartenwechsel mitten in den einzelnen Stimmen, Silben, das Ganze mit feinem obertönigem Klang. "Wie ein Gemälde des Pointillismus“ fanden einige Zuhörer. [...] Die charmante Moderation der Sängerinnen hatten die Zuhörer bereits im ersten Teil schätzen gelernt. Jetzt bei "einer kleinen musikalischen Reise um die Welt“ zeigte sich das Schauspieltalent der „Wishful Singing“-Mitglieder. [...] Rhythmischer Silbengesang mit Händeklatschen war „Gitam“ des Finnen Eero Hämeenniemi, dagegen der Tyree Love Song, von Indra van de Bilt und Marjolein Stots überzeugend solistisch gebracht, ein Liebeslied aus Schottland mit zarter Melodie. [...] Schließlich eine hinreißend sehnsüchtige Version von „Mr. Sandman, bring me a dream“ und am Konzertende das mexikanische Volkslied „Las Amarillas“, mit viel Temperament vorgetragen. Da war es logisch, dass das Publikum sich nicht zufriedengab und mit lang anhaltendem Klatschen zwei Zugaben einforderte: ein finnisches Lied und das mit viel Pfiff vorgetragene „I love Coffee, I love Tea“.


Rhein-Lahn-Zeitung, 22 september 2015 

[...] Die fünf Sängerinnen begeisterten ihr Publikum mit einer Reise durch die Zeit von Volksliedern aus dem 16. Jahrhundert bis hin zu modernem Country des 20ten Jahrhunderts in fantastischen Arrangements. [...] Immer wieder setzten die Damen die gesungenen Texte szenisch um. [...] Besonders war auch die Vielfältigkeit an Sprachen und Nationen die im Programm der Niederländerinnen ihren Platz fanden. Kleine persönliche Geschichten erzählten sie immer abwechselnd in beinahe perfektem Deutsch, um die einzelnen Werke anzumoderieren. [...] Große Begeisterung fand ihre gefühlvolle Version von Paul McCartneys und John Lennons Yesterday. Gebannt hingen die Zuhörer hier an ihren Lippen und genossen die Energie, Hingabe und Spannung, mit der sich die Sängerinnen in der bekannten Melodie fallen ließen. Mehrfach überzeugten sie mit Sologesang in einzelnen Arrangements wie bei “What'll I do?“ oder “Don't it make my brown eyes blue“. Die einzigartigen Stimmen harmonierten nicht nur miteinander. Auch solistisch begeisterten die Damen und so sorgte das eine oder andere altistische Solo für angenehme jazzige Nuancen. [...] Mit anregenden Crescendi von einem spannungsgeladenen Piano hin zu einem emotionalen Fortissimo schmückten die Damen ihre Titel aus und sorgten fortwährend für neue Höhepunkte. [...] Mit zwei weiteren Zugaben sowie ein paar spontan angestimmten Liedern im Ausgangsbereich endete schließlich ein A-Cappella-Konzert der Extra-Klasse.


HiFi video test, april 2015

Vijf dames zingen a capella, en hoe! Lovende kritieken, en terecht. Eind januari woonde ik de CD-presentatie bij in de A’damse Vondelkerk en was perplex. Wat kan muziek leuk, boeiend en aanstekelijk zijn – en zeker in zo’n setting als deze. Loepzuiver, met humor en zeer gevarieerd. [...] ‘Yesterday’ van Lennon&McCartney is wellicht het meest in het oor springende en uiteraard bekende nummer, maar de variatie is met de zestien andere tracks boeiend genoeg om de hele CD door te kunnen luisteren. En dát is een heel grote verdienste.


Klassieke Zaken 2, maart 2015

Een cd voor de muzikale fijnproever, want er wordt fantastisch gezongen: strak en met veel gevoel voor harmonische transparantie en een evenwichtige klank! [...] Wishful Singing mag met recht een van de parels in het Nederlandse vocale landschap genoemd worden.


Zing Magazine, 20 februari 2015

Renaissance, barok, volksmuziek, close harmony en hedendaags repertoire, het komt allemaal voorbij. Geen eenvoudige opgave zou je denken, maar de vijf zangeressen doen het met ogenschijnlijk gemak. Met een heldere klassieke klank, veel gevoel voor taal en ritme, maar vooral met aandacht voor de schoonheid van samenzang laveren zij door het repertoire, dat vaak speciaal voor hen is geschreven of gearrangeerd. [...] Waarom zou je je beperken met zoveel talent?


Nederlands Dagblad, 13 februari 2015

Vijf  vrouwen, sopranen, een mezzo-sopraan en twee alten; kan dat wel klinken, mis je niet de stevigheid van mannenstemmen? Niet als het ensemble Wishful Singing heet. Wat deze vrouwen met hun stemmen doen, grenst aan het ongelooflijke. Met evenveel gemak zingen ze een lied van Scarlatti [...] als ‘Yesterday’ van Lennon en McCartney.

Klik hier voor het hele artikel.

Südkurier, 20 januari 2015

Viele Musikfreunde behaupten, die menschliche Stimme sei das schönste Instrument. Doch dieses zu beherrschen, dazu ist großes Können nötig. Fünf Sängerinnen aus den Niederlanden haben diese Gabe [...].
Das war nun Sangeskunst in höchster Güte. Die [Sängerinnen] glänzten mit absolut lupenreinen Stimmen. Zusammen ist das Quintett absolute Spitze. Und das gilt auch für das Programm, das sie boten.

Schwäbische Zeitung, 18 januari 2015

Das Programmjahr [...] hat wunderbar begonnen: Fünf junge Sängerinnen verblüfften das große Publikum [...] regelrecht mit kunstvollem, mal ernstem und mal heiterem Gesang. Das Konzert [...] war ein musikalischer Genuss - eine Begegnung mit fünf Stimmen, die jeweils über eine gehörige Portion Persönlichkeit verfügten.
„Wishful Singing“ - das sind fünf Frauen, die nicht nur von ihren Sehnsüchten, Leidenschaften und Wünschen singen. Es sind auch fünf Schauspielerinnen, die mit Raffinesse Musik und Emotionen zum Klingen bringen. Die [Sängerinnen] gestalten Musik so wie andere zaubern.
[...] Beeindruckend war aber vor allem der Spaß, den die Frauen beim Singen sowohl untereinander als auch mit dem Publikum hatten.

Dolomiten, 16 juli 2014

Auch wenn die Niederlande bei der Fußball-WM nicht erfolgreich waren, im Singen sind sie Weltmeister. Das jedenfalls bewies das holländische A-capella-Ensemble „Wishful Singing“, das im Rahmen der Runkelsteiner Klangfeste ein sportliches Gesangsprogramm auf Schloss Maretsch präsentierte.
Ob als Sportgruppe im Fitnessdress oder als Putzkolonne in Kleiderschürze und mit Wischmopp – die fünf Damen singen in jeder Stellung in den besten Tönen.

Neustadt, 3 juli 2014

Es war eines dieser Konzerte, über deren Künstler man vielleicht in ein Paar Jahren sagen kann: "Ich habe sie schon damals gesehen, als sie noch in der Mensa in Neustadt aufgetreten sind."
Die fünf niederländischen Damen, die die A-cappella-Gruppe "Wishful Singing" gegründet haben, haben zweifellos das Zeug zu internationaler Berühmtheit [...]
Neben den gesanglichen zeigten die holländischen Künstlerinnen auch pantomimische und schauspielerische Qualitäten und würzten ihre Darbietung immer wieder mit Choreographien und kleinen Slapsticks.

27 januari 2014, De Stentor Zutphen

[...] Wishful Singing beschikt over prachtige stemmen die vooral in de zachtere passages in volmaakte harmonie zijn. Zelden hoorde ik zulk een fraai pianissimo, waarin de klank steeds homogeen en toch duidelijk is [...]. Wishful Singing zingt alles uit het hoofd en weet met minimale gebaren de tekst te ondersteunen.

11 december 2013, Sächsische Zeitung, Bautzen

 [...] Anne-Christine Wemekamp und Maria Goetze (Sopran), Marjolein Verburg (Mezzo-Sopran) sowie Annemiek van der Ven und Marjolein Stots (Alt) waren Zauberinnen ihrer starken Dramaturgie, ihrer sensibel blühenden Gestaltungsfreude. Sie waren Meisterinnen ihrer jungen Stimmen, die im Finale mir Romantik, filigraner Schlagwerkrhythmik zu scherzen wussten und für Rosendank und Publikumsovationen mit Gloria-Klangtraum-Zugaben glänzten.

Juli 2013, Westfälischer Anzeiger

 [...] Das brillante und unterhaltsame Programm des niederländischen A-cappella-Ensembles begeisterte das Publikum am Freitagabend in hochsommerlicher Atmosphäre auf Schloss Oberwerries.
[...] leicht und unbeschwert dargeboten, abwechslungsreich gestaltet durch feine, natürlich wirkende dynamische Abstufungen und immer in stilistischem Einklang mit dem Repertoire.
Doch die fünf Künstlerinnen gingen noch einen Schritt weiter: Mit Mimik, Gestik, originellen Accessoires, Tanzschritten und kurzen, informativ-vergnüglichen Ansagen vermittelten sie den Besuchern humorvoll und charmant nicht nur die musikalische, sondern auch die inhaltliche Seite der Kompositionen. Den „spielerischen Charakter“ und die „Doppeldeutigkeit der Liedtexte“ transportierten sie mit scheinbar ebenso spielerischer Leichtigkeit.
[...]Die Bühnenpräsenz des Ensembles und die perfekt choreographierte Präsentation schmälerte dabei in keinster Weise die hohe musikalische Qualität des Konzerts: „Wishful Singing“ boten in erster Linie hervorragenden mehrstimmigen Gesang und eine besonders harmonische Interaktion. 

Haarlems Dagblad, 10 april 2012 (Ynske Gunning)

(...) Of het nou 13e-eeuwse polyfonie is of 20e-eeuwse samenklanken, klassiek repertoire of een bewerking van popmuziek, weemoedig-ernstig of komisch-lichtvoetig, Wishful Singing brengt elk lied met eenzelfde intense muzikaliteit en betrokkenheid. Glaszuiver, met een heldere dictie, gevoel voor taal, ritmische precisie en grote saamhorigheid. (...) Grote klasse."

Hamburger Abendblatt, 22 maart 2012 (Marcus Stäbler)

(...) Tegenover het charisma van de vijf Nederlandse zangeressen zou (...) menig oudgediende verbleken: het is onmogelijk, zich aan hun krachtige uitstraling te onttrekken. En natuurlijk aan hun klank. De jonge vrouwen betoverden het publiek met hun warme, uitgebalanceerde klank en een afwisselend programma (...) Grappig zijn ze (...) ook nog. Deze mix van uitgelezen zang, entertainment en een geheel eigen charme maakt Wishful Singing tot een uitzonderlijke verschijning: de vrouwelijke a-cappella-gezelschappen op dit niveau zijn op de vingers van één hand te tellen, in elk geval in Europa. Kortom: je moet gewoon van ze houden! (...)

Rheinische Post (Ausgabe Kempen), 18 februari 2012

(...) Met de vijf Nederlandse vrouwen van "Wishful Singing" had de vereniging "Kempen Klassik" een lot uit de loterij te pakken. Meer dan een uur lang betoverden de vijf zangeressen (...) niet alleen door hun uitstekende gezang, maar ook door hun meeslepende charme. (...)
Wishful Singing schitterde door de gemeenschappelijke basis van het ensemble en de onderlinge harmonie tussen de zangeressen. (...)

16 februari 2012, SOSN Kempen

(...) Vijf vrouwenstemmen weerklinken engelachtig, krachtig en helder door de Paterskirche. De melodie van het koraal, waarvan het fundament een stabiel basso continuo is, ontvouwt zich als een bloem. In slow motion gaat dit sublieme moment voorbij en het nodigt uit tot dromen. (...)
Voor een uitverkochte zaal gaf het Nederlandse kwintet op overtuigende wijze blijk van haar kunnen. (...)

Westfälischer Anzeiger, 16 februari 2012

(...) De vijf jonge vrouwen bouwden bepaald geen akoestische luchtkastelen - integendeel,  zij brachten uitgebalanceerde en uiterst onderhoudende vocale muziek op het hoogste niveau. (...) De unieke combinatie van ingestudeerde podiumgebeurtenissen en individuele expressiviteit maakte het concert ook tot een genot voor het oog. Maar muzikaal was alles toch al uitstekend. (...)

Of de werken nu ernstig, humoristisch, melancholiek, gevoelig of opgewekt bedoeld zijn, alles wordt gezongen met aandacht, hoorbaar zangplezier en tekstbegrip. En dan die stemmen! Prachtig uitgebalanceerde, jonge stemmen voorzien van een sprankeling zie het nergens laat afweten. 

Zing Magazine